آدم که غمگین می شود خودش را جدا می کند از جمع که مبادا آسیبی به خوشی های دیگران بزند،مورد فراموشی قرار می گیرد،تنها و تنها تر می شود،آن چنان در تنهایی خود غرق می شود که دیگر با هیچ تلنگری بر نمی خیزد...***و این است آغاز تلخ یک پایان***

*

*

*

                "بی تو جهانم «الف»ندارد"