گفت تا اخر دنیا باهات میمونم

.

.

.

.

.

دنیا چقدرزود تموم شد

اگر روزی دلت لبریز غم بود

گذارت بر مزار کهنه ام بود

بگو این بی نصیب خفته در خاک

یه روزی عاشق دیوانه ام بود

چقدر سخته

عاشق کسی باشی که حتی بهت فکر نمیکنه

چقدرسخته

براش گریه کنی واون به اشکات بخنده

چقدرسخته

نفسات به نفسش وصل باشه ولی  بی توشادترباشه

چقدرسخته

موقع رفتنش بهش التماس کنی ولی بهت محل نده

چقدرسخته

عاشقی

وچقدرسخته

عشق یک طرفه

کاش میشدمن جای اون باشم

من جای اون ارومت کنم

من جای اون اشکاتو پاک کنم

من جای اون خنده به لبای قشنگت بیارم

من جای اون...

کاش...

کسی را یاد کردن دل می خواهد نه دلیل...

از ته دل یادت کردم بی دلیل...

*

*

*

شاید تنها کسی نباشم که تو رو دوست دارم...

*ولی شاید تنها کسی هستم که فقط تو رو دوست دارم* 

دلتنگ تو امروز شدم تا فردا

فردا شد و باز هم توگفتی فردا

امروز دلم مانده و یک دنیا حرف

یک هیچ به نفع دل تو تا فردا

.

.

.

.

.

تو برس به داد قلبم،که دیگه نفس نداره،

ای قرار خستگی هام،دل من هوا تو داره

هیچ کس اشکی برای من نریخت

هرکه با ما بود از ما می گریخت

چند روزیست که حالم دیدنی ست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم

گاه بر فال حافظ سر می زنم

حافظ دانا فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

«ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم»

بعضی وقت ها باخودم میگم :

کاش من بمیرم...

شایدبتونم اینجوری ببینمش...

شایدبیادسر مزارمو برام گریه کنه...

ولی اگه اون گریه کنه...

من میمیرم